ตอนนั้นก็ดีนะ

posted on 24 Jan 2016 01:55 by chueaichashalala directory Diary

ในฝันเรา...ไม่มีแกอีกแล้วล่ะ

มันน่าจะดีใช่ไหม แต่ไม่รู้ทำไมเราถึงไม่ดีใจเลย

เราก็ยังฝันถึงคนอื่นๆ อีกมากนะ

แต่พอไม่ฝันถึงแกอีกแล้ว เรากลับรู้สึกเหงา...

เหงามากกว่าที่เคยเหงา...

เรารู้สึกอ้างว้างเปล่าเปลี่ยว

เหมือนในหัวใจมีหลุมว่างเปล่าหลุมใหญ่ซึ่งไม่มีวันเติมเต็ม

บางครั้งเราอยากร้องไห้บ้าง แต่ไม่มีน้ำตาไหลออกมา

ตอนที่เรายังฝันถึงแกอยู่บ้าง เราก็ยังร้องไห้ได้เท่าที่อยากร้อง

พอร้องจนพอใจ เราก็รู้สึกได้ว่าหัวใจเรายังเต้นอุ่นๆ อย่างเข้มแข็ง

แต่พอเป็นแบบนี้...

ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าต้องทำอย่างไรต่อไป

เรารู้สึกเหมือนหัวใจมันหายไปแล้ว ทำให้เราไม่อาจรู้สึกใดๆ ได้อีก

.

.

.

มีความรักมันก็ดีนะ

อย่างน้อยลำพังความรักของเราเอง

ก็ช่วยให้จิตใจแช่มชื่นมีพลังได้มากจนไม่น่าเชื่อเลยแหละ

แม้ในยามหัวใจแห้งผาก ก็มีน้ำตารินรดคืนความชุ่มชื้นได้

มีคนให้คิดถึง นึกถึง เก็บไว้เป็นกำลังใจได้

 

 

มันจะดีกว่านั้นสักแค่ไหนนะ

ถ้าความรักเราได้รับการสนองตอบเช่นเดียวกันบ้าง

อยากจะลองมีช่วงเวลาแบบนั้นกะเขาบ้างเหมือนกันนะ

 

 

 

จู่ๆ ก็คิดถึงแกขึ้นมา แต่ไม่ใช่แบบนั้นหรอกนะ

เราเอง

ใต้เงาปีศาจ

posted on 25 May 2015 04:32 by chueaichashalala directory Fiction

ในคืนและวันอันยาวนาน

ท่ามกลางการสู้รบอันไร้จุดสิ้นสุด

เรายื้อ ยุด ฉุด กระชาก ช่วงชิงความถูกต้องดีงามมาเป็นฝ่ายตน

 

เรายื้อ ยุด ฉุด กระชาก ช่วงชิงความถูกต้องดีงามมาเป็นฝ่ายตน

 

 

ความชั่วร้าย    โยนให้มัน!     โยนให้มัน!

แล้วส่งหมาร้ายเข้าไปฟัดจนกระทั่งเหลือเพียงกระดูกขาวโพลน

ยิ้มแสยะอย่างขนพองสยองเกล้า

แล้วรินเหล้าฉลองชัยกับปีศาจ

 

“ความชั่วร้ายอยู่กับมัน!”

“ความชั่วร้ายตายไปพร้อมกับมัน!”

ปีศาจชนแก้วแล้วหัวเราะร่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า

“ความชั่วร้ายชิ้นต่อไปจะเป็นของใครดี”

“ผมไม่รู้ ของใครก็ได้ ไม่ใช่ของผม”

“แต่แน่ล่ะ ความดีจะต้องเป็นของผมอีกครั้ง และอีกครั้ง”

 

 

เขาพ่ายแพ้ในการสู้รบครั้งต่อมา

“ไอ้ชั่วช้า!”    

“ไอ้ระยำ!”    

“สาปส่งมันไป!”

ผู้คนก่นด่าและชิงชัง

ปีศาจตัวเดิม นั่งชนแก้วกับชายหน้าใหม่

“เอ้าชน! ความดีเป็นของเจ้าแล้ว!”

 

เหล้าสาดสู่ร่างผู้พ่ายแพ้

เปลวเพลิงโหมไหม้จนซากดำสนิท

ความชั่วร้ายกลายเป็นสีดำ

ใบหน้าถูกลบเลือน

 

 

 

 

 

 

“ไอ้ชั่วร้าย!”

คำผรุสวาทดังขึ้นอีกครั้งในการสู้รบครั้งที่สามร้อยสิบสี่ล้านแปดแสนสองหมื่นหกพันสามร้อยสิบเจ็ดของประวัติศาสตร์มวลมนุษยชาติ

ปีศาจตัวเดิม... ยังคงเฉลิมฉลองให้ชัยชนะของมัน