รวมบทกวีแห่งความโศก

posted on 13 Apr 2014 00:14 by chueaichashalala directory Fiction

– ๑ –

ระทกระทมร่ำร้อง เดียวดาย

สะอึกสะอื้นฟูมฟาย ค่ำเช้า

ปิ้มประหนึ่งฤดิ สิแตก แหลกสลาย

ข้ารักเจ้า เจ้าใย มิมอง

 

– ๒ –

วันคืนผ่านพ้นล่วง โกฏิปี

หากฤดียังคงเหลือ ร่องร้าว

ตราบหยาดเนตรหลั่งค่ำเช้า เหือดแห้ง หดหาย

เสียงคร่ำครวญคงก้อง เงียบงัน

 

– ๓ –

ทุกข์ระทมขมขื่น สุดแสนโศก

เพียงรอยยิ้มเจ้าคงคลาย โศกได้

หวังแต่เจ้าเหลียวกลับ ยิ้มรับ ข้าเฮย

โหยไห้เจ้าลาลับ มิแล

 

– ๔ –

ฝนตกในใจฉัน

เสียงดังลั่นครึกโครมคราม

ท้องฟ้าแผดคำราม

ทุกโมงยาม ชั่วนิรันดร์

 

ฝนตกในใจฉัน

หนาวหวะหวั่นใจสะสั่น

ท้องฟ้ามืดมิดครัน

พลันความกลัวเข้าครอบงำ

 

ฝนตกในใจฉัน

ใจจาบัลย์เจ็บจดจำ

ลมหวีดกรีดร้องร่ำ

เขากระทำได้อย่างไร

 

ฝนตกในใจฉัน

เปลี่ยนคืนวันอันสดใส

เป็นเศร้าเร้นระทมใน

ระโหยไห้ระทมทุกข์

 

ฝนตกในใจฉัน

ล้างคืนวันอันแสนสุข

แสร้งยิ้ม เล่นสนุก

เพียงเพื่อซุกน้ำตาแล้ง

 

ฝนตกในใจฉัน

แด่ความฝันอันสิ้นแสง

หมดสิ้นซึ่งเรี่ยวแรง

โอ้ ฟ้าแกล้ง ช่างใจดำ

 

Comment

Comment:

Tweet