แตกต่างเหมือนกัน

posted on 15 Jun 2014 14:42 by chueaichashalala directory Fiction, Diary, Idea

คุณเคยมองลึกเข้าไปในนัยน์ตาของเขาไหม

ลึกลงไปเบื้องหลังความมืดมิดนั่น

ภาพของคุณสะท้อนผ่านนัยน์ตาของเขา

แววตาของเขาแฝงความรู้สึกทุกข์ทนปวดร้าว

... ไม่ต่างไปจากคุณเลย ...

 

เพื่อนเอ๋ย...

เราทุกคนต่างเป็นเพื่อนกัน

เพื่อนร่วมโลก เพื่อนร่วมทุกข์ เพื่อนร่วมสุข

ทุกสิ่งที่เราทำย่อมเกี่ยวโยงส่งผลถึงเพื่อนเราคนอื่น ๆ

ผู้ซึ่งเกิดมาเผชิญชะตากรรมบนโลกนี้ร่วมกับเรา

 

เมื่อแรกเกิด เราต่างเปลือยเปล่า

ก่อนเราจะได้รับการขานนาม

เราล้วนมีชื่อเดียวกันว่า ‘มนุษย์’

 

เพื่อนเอ๋ย...

เมื่อเราเติบโตขึ้น เรามีชื่อเรียกต่าง ๆ กันมากมาย

มีฐานะ มีสังคม มีวัฒนธรรม และมีภาษาต่าง ๆ กัน

สิ่งเหล่านี้หล่อหลอมให้เราเป็นเอกเทศ เป็นปัจเจกชน

เป็นฉัน เป็นเธอ เป็นนายขาว เป็นนายดำ

 

เมื่อเราโตขึ้น เครื่องแบบต่าง ๆ ก็กำหนดให้เราต่างกันไปอีก

ฉันโรงเรียนวัด ฉันโรงเรียนเอกชน

ฉันนิสิตจุฬาฯ ฉันนักศึกษาธรรมศาสตร์

ฉันเป็นข้าราชการ ฉันเป็นวินมอเตอร์ไซค์

ฉันเป็นแม่ค้า ฉันเป็นขอทาน

ฉันเป็นยาม ฉันเป็นทหารบก

ฉันเป็นชาวนา ฉันเป็นตำรวจ

เป็นนู่นเป็นนี่ต่าง ๆ กันไปหมด

 

เรามักจะภูมิใจในความต่างของเรา

เรารู้สึกว่าเราพิเศษ เราสำคัญ

ฉันเป็นครูนะ ฉันเป็นนักธุรกิจนะ

ฉันเป็นแอร์โฮสเตสนะ

แต่น้อยนักที่จะมีคนเอ่ยอย่างภาคภูมิว่า

‘ฉันเป็นมนุษย์’

 

‘เราเป็นมนุษย์’

เป็นมนุษย์เหมือนกันทั้งสิ้น

ไม่ว่าลักษณะภายนอกและสถานะในสังคมจะทำให้เราต่างกันเช่นไร

เราก็เป็นมนุษย์เหมือนกันทั้งสิ้น

เป็นเพื่อนร่วมชะตากันแต่แรกมีชีวิตในครรภ์มารดานั่นเทียว

 

กระนั้นเราก็มักหลงลืมข้อเท็จจริงข้อนี้ไป

หลงลืมว่าเราต่างเป็นมนุษย์เช่นเดียวกัน

และจิตใจมนุษย์นั้น ในเบื้องลึกที่สุดแล้ว ไม่แตกต่างกันเลย

เราล้วนต้องการ เราอยากเป็นเจ้าของ

เราหิว เราโกรธ เราเหนื่อย เราตกหลุมรัก เราลังเล

เราอยากเป็นที่ยอมรับ เราอยากเป็นที่รักใคร่

 

เพื่อนเอ๋ย...

โปรดจงมองไปรอบ ๆ ตัว

ถอดเครื่องแบบของคนเหล่านั้นเสีย

มองข้ามรูปพรรณภายนอกของเขา

มองให้เห็นแววตาของเพื่อนเราตรงหน้า

แววตาโกหกไม่ได้หรอก แล้วเธอจะได้เห็น

และในที่สุดแล้วเธอก็จะตระหนักว่า

แววตาของเธอราวกับมีชีวิตโลดแล่นอยู่ในแววตาของเพื่อนตรงหน้า

ประหนึ่งกระจกอย่างดีที่สะท้อนตัวตนของเธอเองให้เธอได้เห็น

...ในนัยน์ตาของมนุษย์อีกคนหนึ่ง

 

เพื่อนที่รักยิ่งทั้งหลาย

ขอให้ตระหนักเสียทีเถิดว่า

เรานั้นมีจิตใจไม่ต่างกัน

มีสำนึกผิดชอบชั่วดีไม่ต่างกัน

เพียงแต่สิ่งกำหนดสภาพต่าง ๆ

ได้กระทำให้เราเหมือนเป็นคนแปลกหน้าต่อกัน

 

เพื่อนเอ๋ย...

ได้โปรดปรับมุมมองใหม่

เพื่อที่เราจะได้รักและเข้าใจเพื่อนมนุษย์ทุกคนให้มากขึ้น

เพื่อให้โลกของเราและสังคมที่เราอยู่

เป็นสังคมแห่งสันติและเมตตาอารี

เพื่อให้เอกภาพแห่งสังคมดำรงอยู่บนความแตกต่างหลากหลาย

ด้วยความเข้าอกเข้าใจอันดีต่อกัน

และเห็นอกเห็นใจซึ่งกันและกัน

 

โปรดกระทำต่อเพื่อนมนุษย์ด้วยความรัก

เช่นที่บรรดาศาสดาและศาสนจารย์ได้สั่งสอนเรา

และประพฤติให้เราเห็นเป็นตัวอย่าง

 

โปรดหยุดการกระทำใด ๆ

อันเป็นการเหยียบย่ำศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ของคนอื่น

 

โปรดอย่าเอาเปรียบและกดขี่ผู้ด้อยโอกาสกว่าเราในสังคม

 

ได้โปรดมองข้ามความแตกต่างทั้งหลายทั้งปวง

และปฏิบัติต่อเพื่อนมนุษย์ด้วยกันด้วยมิตรจิตมิตรใจอันดีงามเถิด

 

 

หากทำได้เช่นนั้นจักประเสริฐแท้

แล้วสันติภาพก็จะเป็นของประชาชนในที่สุด

Comment

Comment:

Tweet

Hot!

#1 By winter-moonlight on 2014-06-16 13:33